Parafia św. Jadwigi we Wschowie

Szukaj

Biuro parafialne

PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA
PW. ŚW. JADWIGI KRÓLOWEJ
UL. ZACISZE 3
67 - 400 WSCHOWA
telefon: (065) 540 64 20

PROBOSZCZ :
ks. Krzysztof Maksymowicz
e-mail: ks-max@o2.pl

WIKARIUSZ :

ks. Łukasz Malec

lukemal@poczta.fml

 695 767 793

 

BUDUJEMY KOŚCIÓŁ
Bank Zachodni WBK S.A
54 1090 1290 0000 0000 2909 7757
Codziennie modlimy się za wszystkich,
którzy wspierają dzieło budowy.

Pogrzeb


POTRZEBNE DOKUMENTY:

  • akt zgonu z USC
  • zaświadczenie o udzieleniu sakramentu chorych i wiatyku (Komunii świętej),
  • jeśli śmierć nastąpiła poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala).

POGRZEB KOŚCIELNY

Kan. 1176 - § 1. Wierni zmarli powinni otrzymać
 pogrzeb kościelny, zgodnie z przepisem prawa.
§ 2. Pogrzeb kościelny, w którym Kościół wyprasza duchową pomoc zmarłym, okazuje szacunek ich ciału i równocześnie żywym niesie pociechę nadziei, należy odprawiać z zachowaniem przepisów liturgicznych.
§ 3. Kościół usilnie zaleca zachowanie pobożnego zwyczaju grzebania ciał zmarłych. Nie zabrania jednak kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej.

Rozdział I
ODPRAWIANIE POGRZEBU

Kan. 1177 - § 1. Nabożeństwo pogrzebowe za każdego
wiernego winno być z reguły odprawione w jego własnym kościele parafialnym,
§ 2. Każdy jednak wierny albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego, mogą wybrać inny kościół na pogrzeb, za zgodą tego, kto nim zarządza, i po zawiadomieniu własnego proboszcza.
§ 3. Jeśli śmierć nastąpiła poza własną parafią i nie przeniesiono do niej zwłok ani nie został zgodnie z prawem wybrany inny kościół pogrzebu, nabożeństwo należy odprawić w kościele parafii, gdzie śmierć nastąpiła, chyba że prawo partykularne wyznacza inny kościół.
Kan. 1178 - Nabożeństwo pogrzebowe
za biskupa diecezjalnego winno być odprawione w jego własnym kościele katedralnym, chyba że wybrał on inny kościół.
Kan. 1179 - Nabożeństwo pogrzebowe za zakonników
lub członków stowarzyszenia życia apostolskiego ma być z reguły odprawione we własnym kościele lub kaplicy. Jeśli instytut lub stowarzyszenie są kleryckie, odprawia je przełożony, w pozostałych wypadkach kapelan.
Kan. 1180 - § 1. Jeśli parafia posiada własny cmentarz,
na nim powinni być grzebani wierni zmarli, chyba że inny cmentarz został zgodnie z prawem wybrany przez samego zmarłego albo przez tych, do których należy zajęcie się pogrzebem zmarłego.
§ 2. Jeśli tylko prawo tego nie zabrania, każdemu wolno wybrać cmentarz pogrzebania.
Kan. 1181 - Co do ofiar składanych z okazji pogrzebu,
należy zachować przepisy kan. 1264, z zastrzeżeniem jednak, aby w nabożeństwie pogrzebowym nie było żadnego wyróżniania osób oraz by biedni nie byli pozbawieni należnego pogrzebu.
Kan. 1182 - Po pogrzebie należy sporządzić akt
w księdze zmarłych, zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego.
 

Rozdział II
OSOBY, KTÓRYM NALEŻY UDZIELIĆ LUB ODMÓWIĆ POGRZEBU KOŚCIELNEGO

Kan. 1183 - § 1. Co do pogrzebu,
katechumeni są zrównani z wiernymi.
§ 2. Ordynariusz miejsca może zezwolić na pogrzeb kościelny dzieci, których rodzice mieli zamiar je ochrzcić, a jednak zmarły przed chrztem.
§ 3. Ochrzczonym przynależnym do jakiegoś Kościoła lub wspólnoty kościelnej niekatolickiej, można pozwolić na pogrzeb kościelny według roztropnego uznania ordynariusza miejsca, jeśli nie ma ich własnego szafarza; chyba że się ustali, iż mieli przeciwną wolę.
Kan. 1184 - § 1. Jeśli przed śmiercią
nie dali żadnych oznak pokuty, pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni:
1 notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy;
2 osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej;
3 inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.
§ 2. Gdy powstaje jakaś wątpliwość, należy się zwrócić do miejscowego ordynariusza, do którego decyzji należy się dostosować.
Kan. 1185 - Pozbawienie pogrzebu zawiera w sobie
także odmowę odprawienia jakiejkolwiek Mszy świętej pogrzebowej.

PORONIENIA

Diecezja Zielonogórsko-Gorzowska
Zielona Góra, 15.11.2007

W związku ze zmianą ustawodawstwa państwowego, umożliwiającą otrzymanie przez rodziców karty zgonu dzieci martwo urodzonych (niezależnie od ich wieku), duszpasterze mogą częściej spotykać się z prośbą rodziców o chrześcijański pogrzeb dzieci poronionych, które – z powodów oczywistych – nie otrzymały sakramentu chrztu. Mając na względzie dobro duchowe rodziców dziecka oraz biorąc pod uwagę normę kan. 1183 §2 KPK, niniejszym udzielam ogólnego zezwolenia na pogrzeb kościelny dzieci martwo urodzonych (poronionych), których rodzice mieli zamiar je ochrzcić i o taki pogrzeb proszą.

W takich przypadkach należy postępować według poniższych wskazówek:

  • W kontakcie z rodzicami wskazana jest szczególna wrażliwość i delikatność. Nie należy odmawiać urządzenia pogrzebu dziecka, które rodzice stracili wskutek poronienia nawet na bardzo wczesnym etapie ciąży, o ile przedstawią dokumenty konieczne do pogrzebu zgodnie z prawem państwowym.
  • Stosowaną dotychczas praktykę tzw. pokropku, nie znajdującą uzasadnienia ani w prawie kanonicznym, ani w normach liturgicznych, należy zastąpić obrzędami pogrzebu przewidzianymi dla dziecka nieochrzczonego.
  • Przebieg obrzędów pogrzebu, zgodnie z miejscowymi zwyczajami, może odbywać się według trzech form i zawierać zarówno nabożeństwo w domu, w kościele i na cmentarzu, jak i tylko na cmentarzu (Obrzędy pogrzebu, rozdz. VII-IX).
  • Jeżeli rodzice proszą, można odprawić Mszę św. pogrzebową. Stosuje się wówczas formularz „Msza św. w czasie pogrzebu dziecka nieochrzczonego” (Mszał Rzymski dla diecezji polskich, s. 241”) i używa się szat liturgicznych koloru białego. Należy także wyjaśnić, że Msza św. nie ma charakteru przebłagania za grzechy dziecka, ale jest prośbą o pociechę dla rodziców.


Biskup Adam Dyczkowski

ks. Piotr Kubiak
Kanclerz Kurii Zielonogórsko-Gorzowski

DO CZEGO MASZ PRAWO?

  1. Masz prawo do rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego. Szpital wystawia w takiej sytuacji tzw. pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka. Przysługuje ono każdemu dziecku (medycznie płodowi, zarodkowi), bez względu na czas zakończenia ciąży. W USC otrzymasz wtedy skrócony akt urodzenia dziecka z adnotacją, że urodziło się martwo. Aktu zgonu nie sporządza się. Akt urodzenia z odpowiednią adnotacją jest jednocześnie 'aktem zgonu'.
  2. Prawo do rejestracji dotyczy także tych dzieci, które zostały poronione/urodzone w domu.
  3. Prawo do rejestracji dziecka w USC dotyczy także dzieci, które zostały poronione/urodzone poza granicami Polski, nawet jeśli państwo, w którym doszło do poronienia/porodu prawo to ogranicza np. ze względu na długość trwania ciąży.
  4. Masz prawo do urlopu macierzyńskiego (lub zasiłku macierzyńskiego, jeśli przebywasz na urlopie wychowawczym). W przypadku narodzin martwego dziecka kobiecie przysługuje połowa wymiaru urlopu. Obecnie jest to 8 tygodni.
  5. Masz prawo do pochowania dziecka (jego ciała czy szczątków), bez względu na czas zakończenia ciąży. Szpital wydaje wtedy Kartę Zgonu. Dokument ten potrzebny jest na cmentarzu, aby pochować dziecko.
  6. Masz prawo do uzyskania zasiłku pogrzebowego – bez względu na czas zakończenia ciąży. W ZUS-ie należy przedstawić dokumenty potwierdzające prawo do świadczeń oraz akt zgonu. W sytuacji, gdy akt zgonu nie został sporządzony (dziecko urodziło się martwo) przedstawia się akt urodzenia z adnotacją o martwych narodzinach.
  7. W szpitalu masz prawo do uzyskania informacji.
  8. Masz prawo, jak każdy pacjent, do uzyskania dokumentacji medycznej.

PRAWNE ASPEKTY PORONIENIA

Rodzice dzieci zmarłych w wyniku poronienia mają również prawo do pogrzebu swoich dzieci. W tym celu ZOZ musi wydać im zwłoki, a także dokument o nazwie karta zgonu. Do końca 2006 roku kwestia pogrzebów była unormowana w sposób niejasny. Od 2007 roku obowiązują znowelizowane rozporządzenia, których treść nie budzi już wątpliwości. I tak, Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 roku w sprawie wzoru karty zgonu oraz sposobu jej wypełniania w § 1 ust. 2 pkt. 2 przesądza, że kartę zgonu należy wydać dla „dzieci martwo narodzonych, bez względu na czas trwania ciąży, na wniosek osób uprawnionych do pochowania”. Podobnie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 roku w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi definiuje w § 2 zwłoki jako „ciała osób zmarłych i dzieci martwo urodzonych bez względu na czas trwania ciąży”. Podkreślić należy, że prawo do pogrzebu nie jest jednoczesnym obowiązkiem. Osoby, które nie życzą sobie pogrzebu mają pełne prawo pozostawić zwłoki w szpitalu, a obowiązek pochówku spada zgodnie z art. 10 ust. 3 Ustawy z dnia 31 stycznia 1959 roku o cmentarzach i chowaniu zmarłych - na gminę.

System opieki socjalnej w RP przewiduje dwa rodzaje świadczeń, do których można nabyć prawo w konsekwencji poronienia – zasiłek macierzyński i zasiłek pogrzebowy. W wypadku urodzenia martwego, zgodnie z treścią art. 1801 Kodeksu pracy pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 8 tygodni po porodzie. Podobnie jak w przypadku przepisów o rejestracji, ustawa nie definiuje tu ani pojęcia dziecka, ani urodzenia martwego. Powielając rozumowanie opisane wyżej, trzeba zatem przyjąć, że wolą prawodawcy było przyznanie uprawnienia do urlopu również kobietom, które straciły dziecko w wypadku poronienia, niezależnie od czasu trwania ciąży. Niezwykle istotne jest, że z przyczyn proceduralnych realizacja uprawnienia do urlopu macierzyńskiego uwarunkowana jest rejestracją dziecka. W braku aktu urodzenia urlop nie zostanie przyznany. Konsekwencją odmowy wydania pisemnego zgłoszenia urodzenia dziecka jest zatem nie tylko naruszenie prawa do rejestracji, ale i pracowniczych uprawnień związanych z rodzicielstwem. Istotnym obowiązkiem ZOZ jest także wydanie zaświadczenia o dacie poronienia, które posłuży do obliczenia okresu urlopu. W czasie urlopu matka otrzymuje zasiłek macierzyński w normalnej wysokości.

Drugie ze świadczeń to zasiłek pogrzebowy. Konsekwencją przyjęcia, że poronienie jest rodzajem zgonu, będzie uprawnienie osoby pokrywającej koszty pogrzebu zmarłego do otrzymania zasiłku pogrzebowego. Zgodnie z art. 77 ust. 1 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w wypadku śmierci dzieci prawo do zasiłku warunkowane jest jedną tylko przesłanką. Zmarłe dziecko musi być członkiem rodziny osoby ubezpieczonej, osoby pobierającej rentę lub emeryturę, albo osoby która spełnia warunki do ich uzyskania i pobierania. W wypadku gdy rodzice, względnie inne uprawnione osoby bliskie nie zdecydują się na pochowanie dziecka zamarłego w wyniku poronienia, obowiązek ten spadnie – jak już zauważono – na gminę. W takim wypadku zasiłek pogrzebowy będzie należny temu podmiotowi, który faktycznie poniósł koszty, a nie rodzinie.

Nie należy się natomiast rodzicom po poronieniu jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka, czyli tzw. becikowe. Świadczenie to z samej swojej natury przewidziane jest dla rodziców lub opiekunów dziecka żywego.


Copyright © 2013. All Rights Reserved.